lec, legnąć


lec, legnąć
lec, legnąć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk IVc-b, legnę, legnie, legnij, ległem, legł, legła, legli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'opaść ciężko na fotel, łóżko, podłogę itp., położyć się, wyciągnąć się na czymś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Lec na posłaniu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'stracić życie (zwłaszcza w walce), polec, zginąć, paść': {{/stl_7}}{{stl_10}}Lec bohaterską śmiercią. Lec trupem. ZOB. leżeć [lec] w gruzach {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • legnąć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}lec {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • legnąć — → lec …   Słownik języka polskiego

  • lec — a. legnąć dk Vc, legnę, legniesz, legnij, legł, ległszy 1. książk. «położyć się na czymś, zwłaszcza położyć się z ulgą, zwalić się ciężko na posłanie, na ziemię itp.; rozciągnąć się, wyciągnąć się na czymś» Lec na łóżku, na trawie, na ziemi. Ktoś …   Słownik języka polskiego